ไม่น่าเชื่อ..ว่าเราจาได้มีเวลามาอัพ ความจิงก้อว่างแต่ความขี้เกียจครอบงำ..55

เฮ้อ..ไปเชียงใหม่มาตอน3-23 เมษาไปช่วยงานป้าในร้านเครื่องเขียนที่อ.จอมทอง ขอย้ำว่าไม่ใช่ในเมือง การมาครั้งนี้เรียกว่าซวยตลอดการเดินทาง วันแรกกำลังจาไปสนามบิน(ดูเหมือนหรูนั่งแอร์เอเชียไป..แหง่ะ) ต้องนั่งไปคนเดียวก้อลุ้นกลัวโก๊ะให้คนอื่นเห็น กะให้พี่พิงค์ไปส่ง   ตอนตื่นมาเลยเจ้แกวิ่งลงมาบอกว่า "พิ้งค์ไม่ไหวแล้วแพท" แล้วแกก้อเป็นลมต่อหน้า..ไอเราก้อตก -กะ -จาย ซักพักฟื้นมาได้ความมาว่า ท้องเสียจนเป็นลม แต่ได้เวลาต้องไปสนามบินเเล้วเราก้อไป ตอนนั่งเครื่องบินดันตกหลุมอากาศทีนึง หัวใจฟีว..ลงมาที่ตาตุมก้อขนาดฝรั่งข้างๆยังตัวลอยงะ พอถึงเชียงใหม่เหมือนจะดีที่ได้นอนคนเดียวแต่ขอบอกว่า หนูแพทเกิดมา18ปี แทบจะไม่เคยนอนคนเดียว แอบกลัว...นิดๆ คืนแรกนอนในเมือง รุ่งเช้าก้อเข้าอำเภอจอมทอง เราไม่ได้มานานมากล่าสุดตอนป.3 พี่ต้อง(พี่สาวผู้น่ารัก) พาไปเที่ยวน้ำตก แม่ยะ หลังจากนั้นทุกวันก้อทำงานไม่ได้เห็นเดือนเห็นดาว หน้าที่ก้อสลับกันไปทั้งเก็บตังค์ ขายของ ของเยอะมากจำไม่ได้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน ราคาเท่าไหร่ก้อไม่รู้ อ้อ..ลืมเล่าว่าพี่พิงค์ได้ความว่า อาหารเป็นพิษจากการกินหมี่เย็น ที่ฟูจิ  เข้ารพ.4วันกับน้ำเกลือ6ขวด  แล้วก้อที่เพื่อนๆติดต่ไม่ได้ก้อเพราะหลังจากไป2วัน มือถือเเบตหมด ...เราก้อต้องชาร์ตใช่ไหมคะ แต่ว่าที่ชาร์ตมันดันเสีย ก้อต้องรอไปซื้อในเมือง เพราะมันเป็นรุ่นใหม่ในจอมทองยังไม่มี  พอเอาไปดูที่ร้านเจ้ากรรมบอกว่าที่ชาร์ตไม่เสียเเต่ปุ่มเสียบที่ชาร์ตในเครื่องมันไม่กินไฟ (เครื่องเจ๊ง)นั่นเองต้องรอกลับมาเอาใบรับประกันที่กรุงเทพ ซึ่งความจิงพอกลับมาถึงแล้วที่ชาร์ตเสียไม่งั้นเข้าเมืองซื้อที่ชาร์ตอันใหม่ก้อใช้ได้ตั้งนานแล้ว..มันน่าเส้ากับการซ่อมของร้านในจอมทองจิงๆ การขาดโทรศัพท์ทำให้20วันในเชียงใหม่ของเรามันช่างน่าเส้าใจ ขาดการติดต่อจากโลกภายนอก จาเล่นเนตในร้านก้อมีแต่เกรงใจต้องมาเล่นในร้านเกมส์  ช่วงสงกรานต์โดนสาดน้ำตั้งแต่วันที่9เมษาได้ เล่นกันเร็วมากๆ เราก้อเล่นน้ำหน้าร้าน ตอนแรกป้าไม่ยอมปิดร้านช่วงสงกรานต์ขายถึงวันที่14 พอดีพี่เต้ย(พี่ชายพี่ต้อง) ให้เข้าเมืองมาเล่นน้ำ เจ้ากรรมเค้าเป็นน้องแท้ๆให้ไปเล่นน้ำกับเพื่อนของตัวเองแทนซะงั้นตัวเองไม่ไปด้วยเหตุผลว่ากลัวดำ หนำซ้ำยังเล่นกับพี่โต (เพื่อนพี่เต้ย)แค่2คน พระเจ้า..ตอนเเรกแอบเส้า แต่พอเล่นๆไปก้อหนุกดี ที่นี่เล่นน้ำแบบ DIY มาก ขอเพียงคุณมีมือกับถังน้ำแค่นี้ก้อมันได้ วิธีการตักน้ำต้องใช้skill ในการโยนถังลงไปในคูเมืองที่มีน้ำในระดับลึกพอควร จากนั้นก้อดึงหรือสาวเชือกที่ข้อมือคุณขึ้นมา หว่านน้ำในถัง สาดใส่บุคคลที่เดินผ่านคุณไปมา..คุณขาดิฉันเดินเล่นรอบคูเมืองมาได้ความว่า8กม. แอบเมื่อยแต่หนุกดี วันรุ่งขึ้นไปเที่ยวน้ำตกบัวตอง(มั้ง) หนุกมากค่ะเพื่อนขา มันเป็นน้ำตกหินปูนตอนแรกก้อไม่เข้าใจว่าเป็นยังไงตอนนี้ได้ไปสัมผัสมาแล้วแต่ก้อไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันเป็นยังไง..แป๋ว..ยังไงดีอะคือมันเป็นหน้าผาลาดดูแล้วไม่น่าไต่ลง หรือขึ้นไปได้แต่มันลงไปได้เพราะมันไม่ลื่น ต้องเดินตรงที่มันน้ำไหลผ่านยิ่งไม่ลื่นตอนเเรกก้อไม่กล้าเดินกลัวลื่นตะไคร่น้ำแต่มันเดินได้จริงๆคะหัวหน้า..หนูติดใจเดินขึ้นลง2รอบขาลงไม่เปียกขาขึ้นเละเพราะน้ำจากหน้าผากระเด็นใส่ ตอนเย็นไปเดินถนนคนเดิน ความซวยก้อมาเยือนอีก จาเอาเสื้อก้อโดนคนอื่นงาบไป จาเอากางเกงก้อโดนคนอื่นงาบไปอีก แสดงว่าเรานี่ตาถึงจิงๆ..55 แล้วก้อกลับเข้าจอมทองคราวนี่รู้สึกได้ว่าเหนื่อยจิงๆทำงานงกๆ อยู่เชียงใหม่นี่ได้ภาษาเหนือหลายคำ เช่น ซาวบาท=20บาท โดนว่าว่า"มอย" = ดำ เราก้ออู้กำเมืองบ้าง ส่วนใหญ่งง เพราะฟังไม่ออก..555 วันกลับก้อน่าฉงฉานไปถึงเร็วเกินไม่รู้นี่ว่าถึงก่อนแค่1ชม.ก้อพอ ทีที่กรุงเทพมันประมาณ2ชม.นี่นา..เค้าต้องนั่งรอคนเดียวตั้งนาน เออลืมเล่า..วันเกิด เพื่อนๆก้อติดต่อไม่ได้น่าสงสารสุดๆงะ   .....เฮ้อได้กลับบ้านก้อดีใจ แต่ก้อแอบเบื่อไม่มีไรทำ ..แต่นี่ก้อเริ่มมีงานเตรียมรับน้องแล้ว..แก่จิงๆเผลอแปบเดียวเอง ปี2แล้น..สู้ๆ สู้ตายค่ะ

ps1.ชีวิตอยู่บนเส้นทางที่เรียกว่า"ธุรกิจ"..หรอ??

ps2. เราต้องซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตนเอง..

  

      

                                                                            

 

            

                  

 

        เฮ้อ..ในที่สุดก้อหาโอกาอัพได้สักกะที..ปิดเทอมตั้งนานเเล้วตอนแรกคิดว่าจะอัพที่บ้านแต่พ่อแม่พี่น้องครับ..เราพบว่าเนตที่บ้านช้าเหลือเกินครับ อัพได้ไม่ทันใจ และก้อมีกิจกรรมอะไรก้อไม่รู้ทำตลอดเลยงะ เรามาเล่ากันดีกว่าว่าปิดเทอมนี้ทำอะไรบ้าง ..นึกก่อนน้า..อ้อตอนก้อมีนัดไปโยนโลว์ ร้องเพลงตอนเช้ากับเพื่อนๆในกลุ่มห้อง 7 แล้วตอนเย็นก้อต่อไปกินสเต๊กแถวตลาดสามย่าน เพื่อนัดวันไปเที่ยว..สรุปได้ว่าไปเกาะล้านที่พัทยากัน..

       ต่อมาประมาณวันที่ 24-26 มีนา ก้อมีสัมมนา คน.พบ.(คณะกรรมการคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี..ถูกปะ??) ไปที่หาดเเม่พิมพ์ที่ระยอง ช.ช้างมีเรากับมด 2คน แต่หนุกมากๆพี่ๆ เพื่อนๆน่ารักมากเล่นกันขำๆ มีกิจกรรมแต่ไม่ได้เล่นน้ำงะ

       อ้อนึกขึ้นได้ 23 มีนาไปดู my girl & i กับเจน โอ๊ะ แล้วก้อหนุ่ย ที่สยาม หนังก้อเศร้างะร้องไห้พรากๆ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมนางเอกเกาหลีโดยเฉพาะลียองเอ ชอบตายด้วยลูคิเมีย อ้อแล้ววันที่28จำไม่ได้ก้อไปซื้อมือถือใหม่ nokia 3250 กะจะรอ n80 แต่คนขายบอกว่าต้องรอ3เดือนความจิงก้อรอได้แต่พี่พิงค์อยากได้เลยเราก้อเลยเอาตาม ได้ยังดีกว่าอดงะ เครื่องสวยดี สีดำชมพู ถ่ายรูปชัดฟังเพลงเพราะแค่นี้ก้อโอ มากๆแล้ว..วันที่29ต้องไปประชุมคน.พบ.ที่ท่าพระจันทร์เลยกลับบ้านกับแป้ง แป้งขับมาสด้า 3 สีดำสวยดี ขับดี สบายใจ..อยากขับบ้างแม่บอกให้รอเเม่ทำวิทยานิพนธ์จบแล้วจาสอน..แล้วเมื่อไร่หล่ะเนี่ย??

       พอวันที่30-1 ก้อไปเกาะล้านกัน ตอนเเรกนัดเจอกันที่สามเสน 7 โมงนะ อย่าเลท...คัยบอกฟระ..แต่ก้อเจอกันครบอย่างรวดเร็ว มีคนไปทั้งสิ้นเยอะมากๆๆๆ 16 คนเเน่ะ ..เพื่อนๆทั้งห้องนี่ผิดสัญญากันหมด เหลือแค่ผู้ชาย5คน นั่นคือ นะ จุ้ย ท่านเคน พี่ซี แล้วก้อ ฟิล์ม ส่วนผู้หญิงก้อมี11คนคือ  แพทสุดสวย ฝ้ายน่ารัก ..55พิม(นารีทัต ..ที่เปงสาวเต็มตัว)มิรูน่า มากันเเค่เนี่ยน่าเส้าจาย  แป้ง เดอะเมท อิอิ.. อิง (พี่พิงค์ชมว่าอิงน่ารัก) แฟง

ที่น่ารักเหมือนเดิม สาวพลอยที่น่ารักขึ้นทุกวัน โบว์และบุ้ง สองสาวที่ทั้งกลุ่มมากัน2คน  ที่ขาดไม่ได้คือนู๋กิ่ง และสาวชุนั่นเอง 

      การเดินทางเริ่มที่สามเสนโดยรถทหาร อภินันทนาการจากพ่อแป้งที่ติดแอร์เย็นฉ่ำ ไปถึงท่าเรือพัทยา  จากนั้นก้อนั่นเรือไปเกาะขึ้นที่ท่าเรือ พัทยาใต้ คนละ20บาทนั่งไปประมาณ45นาที ถึงเกาะพักที่บ้าน..จำชื่อไม่ได้งะ บ้านพักริมทะเล มั้ง นั่งชิวถ่ายรูปแล้วก้อไปเล่นน้ำตอนเย็นที่หาดตาแหวน พอไปถึงพระเจ้า..แทบไม่มีหาดทราย ไปถึงก้อเป็นเก้าอี้นั่งริมทะเลแล้วอีกสามก้าวก้อลงน้ำ..กำจิงๆ คนแถวนั้นบอกว่า มาตอน5โมง มันเย็นเกินไป ต้องมาบ่ายๆก้อเลยคิดว่าพุ่งนี้ค่อยมาใหม่ แต่เพื่อนๆก้อเล่นน้ำ เเพท ฝ้าย โศ เล่นไม่ได้เพราะเป็นผู้หญิง.55เราก้อแลยขุดหอยอยู่แถวนั้น ตอนเย็นกินข้าวตกใจมากเมื่อกินเสร็จแม่บ้านก้อเอาเศษอาหาร+ขยะทิ้งลงทะเลแถวที่กินนั่นแหละ..ทามไมไม่รักทะเลกันบ้างเลยนะ!!! ที่แย่กว่านั่นเค้าทิ้งขยะแต่ก้อยังมีคนลงไปเล่นน้ำ..เฮ้อ.มีอย่างงี้ด้วยแล้วก้อเล่น คุย ดูทีวีแล้วก้อนอน..อนามัยอย่างผิดคาดนึกว่าจะโต้รุ่งซะอีก

      วันที่สองเริ่มต้นอย่างแจ่มใส กินหนมปัง โอวัลติน และก้อข้าวตัม จากนั้นได้ไปเล่นพาราชูตแบบจุ่มน้ำ ที่นี่เล่นกันที่โป๊ะกลางน้ำ ได้เล่นอีกครั้งหลังจากเล่นกับพ่อตอนป.4..หนุกดีอะแล้วก้ออยากเล่นseawalkerแต่แพงงะตั้ง500เเน่ะ มันเป็นหัวคล้ายชุดมนุษย์อวกาศ ใส่แต่หัวแล้วลงไปดินเล่นที่พื้นทะเลลึก5เมตรอยากเล่นๆ แต่ก้ออดตอนเที่ยงไปเล่นที่หาดตาแหวน คราวนี้สวยมากน้ำใส หาดสวยชาวต่างชาติเยอะโดยเฉพาะพวกเกาหลี ญี่ปุ่น แล้วก้อไปเล่นbanana boat เหนื่อยสุดๆเล่นน้ำตั้งแต่เที่ยงถึง5โมงเย็นกลับมา ดำมากดำกว่าพี่พิงค์แล้วงะ กลับมาร้องเพลง(ความจริงรออาบน้ำ55)แล้วก้อกินข้าวผัดปลาหมึก ปูต้มและก้อหอยแครงลวก ขอบอกว่านู๋ไม่รู้จิงๆว่ามันราคาเท่าไหร่กินกันเสร็จป๊าบ บิลมาแทบเป็นลม 6,700 กว่าบาทปูกิโลละ300กินกัน10โล แถมหอยโลละ80แพงสุดๆมาทะเลเเท้ๆ โดนเค้าหลอก เอาน่าจะได้รู้ว่าทีหน้าทีหลังต้องถามราคาก่อนกิน..ส่วนตอนกลางคืนก้อเล่นไพ่คิง..ขำขำ ร้องเพลง คุยกัน  พอดีมีพายุเข้าฝนตกหนักมากไฟดับทั้งเกาะแล้วราตรีนี้ก้อผ่านพ้นไป

      วันสุดท้ายก้อตื่นกันแต่เช้าต้องขึ้นเรือข้ามเกาะกลับไปเเวะพัทยาปาร์ค แถวพัทยาใต้เล่นเครื่องเล่น3อย่าง150หนุกมากกก มีรถไฟเหาะที่ดูขำๆเเต่โคตรเสียวงะ แล้วก้อเล่นtower shot หนุกดีวิวสวยมาก แล้วก้อเล่นไวกิ้ง จากนั้นก้อกินขนมจีน แวะซื้อขนมที่หนองมน เล่นไพ่จนถึงโรงเรียนถ่ายรูปกันสนุกสุดฤทธิ์..55

      ก้อเปงช่วงที่หนุก hapi มากๆเรื่องเที่ยวเนี่ยหนู..ชอบส่วนวันที่3-23 เมษาเรามาเชียงใหม่แล้วจามาเล่าให้ฟังน้า...จุ๊บๆๆ  

                                                                                                               

                                                                     

 

 

                และเเล้วก้อผ่านที่คนส่วนใหญ่เรียกว่า วันแห่งความรัก ไป ก้อเป็นอะไรที่เหมือนเดิม แต่แปลกสถานที่นั่น คือ

ได้เห็นสีสัน ของมหาวิทยาลัย ที่ทำให้รู้ว่าค่อนข้างเงียบเพราะออกไปเที่ยวกันหมด 55 แต่ก้อเห็นคู่หวานหลายๆคู่ โดยเฉพาะเพื่อนๆที่คอยเอาใจช่วยอยู่ แฮ็ปปี้ กันทั่วหน้า ..ดีใจด้วยจิงๆ จุ๊บๆ ส่วนใครที่เปลี่ยวอย่าเศร้าใจไป เพราะยังมี

เราเป็นหนึ่งในสมาคมโสดอยู่เสมอ 55 ( อะไรกันความจิงเรากำลังรอ ตัวจิงต่างหาก คนที่พี่ขวดบอก 1 เดียวคนนั้น จาได้เจอเมื่อไหร่น้า อยากบอกให้รู้จังว่า ตอนนี้ฝากความรักไปให้เเล้วนะ ..ออกอาการเพ้อเจ้อเล็กน้อย )  ตอนที่

อัพนี้โดดคาบ  ho มา แย่จิงแต่ก้อทำปาจำเพราะเรียนไม่เห็นจาได้อาไรมาเลย ..กำจิงๆ  ตอนนี้ใกล้สอบแล้วยังไงก้อเป็น

กำลังใจให้ทุกคน รวมทั้งตัวเองด้วยไม่ชอบเลยที่คณะที่สอบบ่อยมาก ต้องอ่านตลอดเวลา  พออ่านก้อหาว่าคร่ำเครียด ไม่

อยากให้มองแบบนั้นมันดูเป็นคนน่าเบื่อยังไงไม่รู้..อย่ามอง อย่าคิดแบบนั้น..ใครหล่ะที่จะชอบอยู่กับความเงียบเหงา  บ้าทำอะไรอยู่คนเดียว..

                                                

                                                         

                 

 

                นี่สำหรับทุกคนรวมทั้งตัวเอง        ขอมอบความรักที่บริสุทธิ์นี้ให้ อยากให้ทุกคนมีความสุข อย่าลืมรัก+คิดถึงเค้าด้วยหล่ะ

 ps.อาจเขียนน้อย เพราะจากลับไปเรียนต่อเเล้น( สำนึกได้ )

ps.ความสุขเล็กน้อยๆ คือ การให้โดยไม่หวังอะไรตอบแทน